Showing posts with label Senti. Show all posts
Showing posts with label Senti. Show all posts

Tuesday, April 1, 2008

Talumpati, pagkairita

Mahirap talaga pag di ka pinagpapahalagahan, lalo na yung mga sakripisyo mo. Taken for granted.

1 week din akong walang lunch dahil sa pag-aasikaso ng requirements (and i need not elaborate. alam niyo na yun, diba DiyosaH?). Pati nung sa GSP awarding, di na ako nakakain. Ang sabog pa nung 'speech' ko sa kanila. Pinagtawana tuloy ako ng Cadets. Haha.

Alam mo bang napa-asin nanaman ako dahil sa isang bagay last week? At ni hindi mo manlang ako sinubukang suportahan? sino nga lang ba ako sa'yo? Atleast may benefit akong nakuha, luminaw ang tingin ko sa mundo, literal. haha. *Diba DiyosaH? ;D*

###

Mga tunay na kaibigan lang ang nagtatagal.

Naalala ko pala, nung 1++ week na di ako nakapagOnline, ang weird lang. Andaming nagpaparamdam ng pagmamahal sakin thru text, sulat at kung anu-anong paraan. Nagsasabi ng, "Alabshyu", "Labyo0o", "I Love You", "Alabyu".. at iba pang words ng pagmamahal. At madami pang nangngamusta. Iniisip ko tuloy, mamamatay na ba ako? Sana naman bigyan niyo ako ng warning. Di naman ako natatakot na mamatay. Creepy kasi. Yun lang.

###

ang tagal kong di nakapag-update. more than a week din akong di nakapagOnline. kung online man, ito yung pinagkakaabalahan ko. At dahil mahaba-haba ito, napagod na rin ako sa kaka-Type. Dapat kasi di ko to ipopost. E medyo nanghihingi na ng update Si Sky.

###

'to na yung Talumpati. Sana matuwa sina Idol.

Wag kayong mag-alala, hindi baduy itong ginawa ko.. at nakasisiguro akong mapapa-isip ka kung talagang dapat ba talagang malulong sa pag-ibig.


Nakita ko ang tita ko nanonood ng ng isang koreanovela isang tanghali (karamihan ng tita ay hindi talaga.. cool). Ang lalaki sa palabas ay nakaitim at umiiyak sa pagkamatay ng kanyang kasintahan. Sabi ng lalaki, "Wala na ring saysay para sa akin ang mabuhay pa! Wala na rin akong panghahawakan!" Natawa ako sa reaksyon ng tita ko. Palait na binara ng tita ko ang bidang lalaki sa pagsasabing, " Hindi pa nalilibng iyan e nantsi-chicks na yan!" Ilang minuto rin akong tawa nang tawa.

Sa nakita kong yun, napaisip ako. Bakit nga ba ganun ang mga tao? Bakit kapag umibig tayo eh napakalakas ng loob natin at nakakagawa tayo ng mga bagay na hindi natin talaga dapat ginagawa. Halimbawa nalang ang pagsasabi ng mga lalaki ng mga walang kamatayang cliché sa tuwing nakikipagusap kayo nang taimtim sa mga kapareha. Bago ka matulog, tatawag ka sa girlfriend mo at sasabihing, "I Love You Baby! You're the first thing i'd think of when i Wake up." Pagkababa mo ng telepono, isasaksak ang DVD ni Diana Zubiri at gagawa ng himala. Haha.

It Lies, Steals and Cheats.

Sa ganitong halimbawa, masusukat natin kung tunay nga bang mabuti ang pag-ibig sa atin o hindi. Kasi nga naman, mahal na mahal mo ang babae, pero sa katotohanan ay madalas mo lang namang binobola sa inihihirit mo sa kanya. Oo, mahal mo siya, walang duda. Pero nagsabi ka na ba ng totoo nang sinabi mong siya lang ang babaeng minamahal mo? Kapag ba pumasok si Francine Prieto sa kuwarto mo mamayang gabi at nagtanong kung kasya pa siya sa kama mo eh matutulog lang kayo buong gabi? Natural na isasagot mo na lalaki ka, at instinct ng manok na kainin ang palay. Pero nakalimutan mo na ba ang sinabi mo sa girlfriend mo na siya lang ang babaeng pinagnanasaan mo?

Dahil mahal mo siya at ayaw mong masaktan siya, sasabihin mo talaga iyon. Nagsisinungaling ka sa kanya dahil sa mahal mo siya. Nagsisinungaling ka dahil sa Pag-ibig.

Sa mga balita sa TV, maririnig mo ang holdaper na mangangatwirang, "kaya ko lang po nagawa iyon ay dahil nagugutom na ang pamilya ko." Oo nga't pretty crime yun. Pero ano rin ba ang katwiran ng mga drug lord at mga corrupt government officials? Hindi ba't pag-ibig din? Si Joseph Estrada ay maraming babaeng iniibig. Sapat na bang suporta yun sa sinasabi ko?

Bukod sa pagsisinungaling at pagnanakaw, tinuturuan ka ng pag-ibig na maging ipokrito. Iritang-irita ka sa mga bakla, social climbers, at mga aktibista. Pero dahil may kaibigang bading ang girlfriend mo, tropa mo na rin siya. Kailangan mo kasing kaibiganin ang mga kaibigan niya para masustain yung relationship niyo. Oo nga't yung girlfriend mo yung pinakikisamahan mo, pero hindi natin maaalis na may usapang-kaibigan sila na hindi mo alam. Mahirap ng makalaban ang bestfriend ng girlfriend mo.


Dahil dito, wala kang choice kundi makisama sa mga kaibigan niyang bakla, mga kaklase niyang social climbers, o sa mayayabang at rich kids niyang pinsan. Aminin mo man o hindi, napipilitan kang gustuhin ang mga kaibigan ng minamahal mo kahit sa loob-loob mo ay gusto mo na silang patayin. Love begets hypocrisy.


yan muna yung first part... actually, tapos na yung buo pero.. ayoko pa munang ipost lahat. teaser lang.


###

Nag-asin nanaman ako kanina *Dahil sa galit, Matinding Galit*, sa may lovers lane. Kasama ko nun si DiyosaH. Madami kaming pinagusapan. Salamat ha? Di mo lang alam kung gaano nakatulong yun.

kanina, nairita nanaman ako sa isang tao. Manhid siya. Yun lang. Ni hindi niya manlang naramdaman na galit ako. Well, lagi naman daw akong mukhang galit. But i Think, cold treatment is enough to show how bad i feel.

Alam mo kung sino ka. Ay hindi pala, Narealize ko rin kanina na Manhid kang talaga. Ano pang silbi inasahan ako kung simpleng LABEL lang talaga yun? Ay, mali pala, wala lang talagang ibang option. Ang masakit pa, Hindi ko naramdaman yung suporta, atleast from you na mas inasahan ko at mas nakuha ko pa yun sa mga taong wala dapat pakialam. Nakita ko rin pala ang tunay mong ugali. Hindi ako naiinis dahil dun, e ganun kang talaga e. Sana lang, matuto kang makaramdam at lumugar hindi yung magiging "Pinakamagaling na estudyante" ka kapag gusto mo at feel mong maipakita na "may pakialam ka" samantalang wala ka kapag para ka namang kabute. FYI: nagiging katulad ka na ni Gwen and IT is a VERY bad thing. Dahil ba yan sa mga bagong nagaganap sa buhay mo? Lagi nalang ding dapat maging malaking issue ang mga bagay, or atleast thats what you're implying *even if its just an accident*. Ikaw na nga ang humihingi ng Pabor, ganyan ka pa? Mahiya ka naman! Sayang lang, kasi kapag may nagagawang mali ang anak, madalas nasisisi ang magulang. At ayokong gawin yun, dahil hindi tama dahil tanging IKAW at ikaw lamang ang dapat sisihin.

di ka magsosori? ok lang, sanay na ako. Sana lang makayanan mong pangatawanan yang desisyon mo. Tulad ng sinasabi mong "walang paumanhin".

And i am not speaking just for myself but for all of us. Lahat kami na nakakaramdam ng ganito mula sa iyo. Mula na rin sa Inyo na grupo ng "Tahimik". Kung pwede lang umalis, why not? Pero di na pala kailangan, mismong sa pagpaparamdam naman e di na required yung side namin.

Sabagay, di naman kami malaking kawalan para sa iyo. E kung iba talaga Priority mo e.

Sa mga taong di nakakakilala kung sino yung tanong tinutukoy ko, wag niyo ng subukang itanong. Di ko rin sasabihin kung sino ito. "ewan" nalang sagot ko.. para safe.

sa taong yun, MAKARAMDAM ka naman!!!

wala naman talagang Grudge, its just that.. para lang malaman mo.

###

I'll just have to accept how things are.

###

Saturday, March 1, 2008

tama na

may nangyari nanaman kanina...

buti nalang at di ako nagkaroon ng visible na gash... muntik na...

mahirap pang magkwento ngayon.. naaalala ko pa ang lahat.. ang pangangailangangang tumakas para sa sariling kapakanan.. ang takot sa mga yabag.. ang pakikipaglaban...

saka ko na ikukwento...


###

dahil kailangan kong sumaya... o ngumiti.. o tumawa... *atleast once a day*

eto ang jokes...

Ama: Kumusta ang pag-aaral mo?
Anak: Nag-lesson at test po kami tungkol sa mga manok.
Ama: Ano, madali ba?
Anak: Chicken na chicken!
Ama: Anong grade mo?
Anak: Itlog po

~ ~ ~

Mister: Kung gagawa ako ng pelikula, gusto ko, ako si ZORRO!
Misis: Eh ako, sino?
Mister: Si DACOS!
Misis: Dacos? Sino ‘yun!
Mister: DA COS of all my ZORROs!

~ ~ ~

8 best things to do when bored
1. papakin ang kape kunwari milo
2. pag-aralan ang lengguahe ng mga ipis
3.punuin ng tubig ang inodoro
4.paghiwalayin ang coffee creamer at sugar sa 3 in 1
5. pagkasyahin ang sarili sa ref
6.buksan ang tv gawing radio
7. magbilang ng buhok
8.sunugin ang bahay at sumigaw ng yehey!!!

~ ~ ~

Nahuli ng titser na may kodigo sa exam ang pupil.
Teacher - Bakit may nakatagong papel sa kamay mo?
Pupil - Mam, prayers ko lang po yan.
Teacher - Bakit may mga sagot dito?
Pupil - Naku, sinagot na ang prayers ko!

~ ~ ~

###

sinend ko yan sa mga OL na tao sa ym.. biglang may nagtanong sakin

siya: bakit ang dami mong joke?
ako: kasi kailangan kong sumaya

salamat ulit sa isang taong sinubukang magjoke..

although di nakakatawa lahat... atleast.. nakakatulong..

###

sa mga taong gustong malaman ang mga bagay:

ang lahat ng iyon ay darating sa tamang panahon. PLEASSSEEE! wag niyo akong pilitin.

kung mangyayari, mangyayari ang mga bagay... yun ay kung gugustuhin at may gagawin...

Tuesday, February 26, 2008

abandoned

Hanggang kailan nga ba ako magsesenti? siguro, hanggang sa kaya ko ng kimkimin ang lahat, kayang itago, pasensya na, kailangan ko lang maglabas ng kaunti dahil baka di ko na kayanin ang lahat.

###

what's more painful than being abandoned is knowing you're not worth an explanation...

naalala ko nung film app, kailangan naming gumawa ng film.. ang naging aim namin: para maipakita sa mga tao na mas marami pang may malalang problema kaysa sa kanila...

kahit anong gawin ko.. sa lahat ng cases ng mga problema na gagamitin sa film.. hindi ko parin narereache ang aim namin.. wala parin ang realization na iyon...

###

Some people will work things outAnd some just don’t know how to change

masakit parin ang mga bagay-bagay.
ang pinakamasakit ay ang pag-aabandona sa akin ng isang taong iyon...
isang taong tanging kinapitan ko, pinanghawakan ang mga salita para lang maabandona.
ayoko talagang umuuwi, isang lugar kung saan kaya kong gawin ang kahit na ano. ako mismo ay natatakot na sa sarili ko, tulad ng sinabi ko kay Bape *salamat sa pakikinig*

oo, medyo matagal na iyon, ilang buwan na kung tutuusin pero sa tuwing umuuwi ako, nararamdaman ang realidad.. naaalala ko na minsa'y may pag-asang isasahan... para akong nasa tunnel... tahimik, madilim, at mag-isa nang biglang may liwanag akong nakita... natakot ako sa pagpunta roon dahil sa alam kong maaari lang din akong mareject pero ano?, pinuntahan ko iyon.. sa mga panahong kinailangan ko'y nawala rin. alam ko naman eh, dapat di na ako umasa.

masakit... lahat naman ng tao ginagawa yun sakin eh... pangako, aasa, lalapit, iiwan. isang cycle lang lagi.

###

pinapalaki ko ba ang mga simpleng bagay?

simple lang ang paliwanag ko.
simula pa noon ay inisip ko ng mag-isa ako sa mundo ko. walang maaasahan, masasandalan. ang minsan na pagtitiwala, pagkakaroon ng mapagkukwentuhan *ng problema man, nakakahiyang pangyayari o kinaaasaran*, napakalaking bagay na noon para sa akin. its more important than anything else. ang malamang nag-eexist pa pala ako sa mundo, na may nagaalala pa pala, na kahit papano'y may dahilan pa ako para magpatuloy.

nasa 'yo nalang kung anong iisipin mo...

###

i appreciated it when you tried to gain my trust and successfully did it,and time you wasted to simply listen.

i just hope i saw it coming, para di na ko umasa. its a lose-lose situation. ako ang bigo, ako ang sawi, ako ang talo.

sana nga.. sana may makatalo sakin... sana, maabot ko na ang aim namin.

###

salamat na rin kahit nasaktan mo ako, atleast, alam kong di pa ako mature, na di pa ako ganun kalakas dahil nasasaktan pa ako, nag-aasin at nahihirapan.