Showing posts with label :D. Show all posts
Showing posts with label :D. Show all posts

Saturday, April 5, 2008




nakakat0uch lang. haaay. natutuwa talaga akong nakakakuha ng sulat, lalo na sa sitwasyon ngayon. kaya nga natuwa ako nang binigyan ako ni Diyosah ng letter kahapon.
ito pala binigay ni alam mo na kung sino ka. salamat. di ko pa yata yun nasasabi sayo e. salamat. sobra ko talagang naa-appreciate yung binigay mo.

###

kahapon, may nakasama din akong maglakad-lakad kung saan saan. natutuwa rin ako dahil dun. napagusapan din namin ang standards. tumahimik ka nalang tungkol sa mga sinabi ko. sabi sayo e, di siya papasa. haha. mga 'Pscyh' lang, diba meng? XD

###

bumalik kami sa sch0ol at naglaro naman ng 1,2,3 pass at monkey-monkey kasama si Krister. Saka ko lang siya medyo nakilala at nalamang masaya pala siyang kasama, mapagpatawa. salamat rin. sayang lang kasi kung kailan sumasaya ang laro ay kinailangan ko ng umalis.

naalala ko nanaman ang Tahimik. nakakalungkot lang at nagkaganun. kaya nga magkakasama uli kami ng Grade5 peeps. haaay...

###

Monday, January 14, 2008

everything went well... atleast, almost well... it only i didn't feel sick today.

econ
someone approached me and asked if she's the one i mentioned in my last entry... i told her i dont remember my last entry... but now that i do, its not you. weird, its not you and you asked me right away... while that person... doesn't even ask me about it. well yeah, what would people think? yeah sure... i understand it Veeerrryyyy W-E-L-L. and maybe, some people are just like That.

a while ago, i felt happy coz i saw my classmate using the gift that i gave last xmas. i just gave him a gift coz he's my forever classmate and well, i just appreciate the fact that he opened up to me. and accepted my advice... haha...

i remember..

last week, i told seahorse about this story...
*i changed the location*
i was walking towards the canteen *new building*.. then i saw someone staying there.. alone... i first tried to distinguish if its who i think it is... and i am right... so my initial reaction was to walk away. and i did that. after walking for about three meters, i looked back, just to make sure that i am right. i noticed that that person looked at my direction so what i did was to go to the quadrangle... *then talk to Him... sigh*

when i told seahorse about that, she told me that it seemed like i was a afraid... and that i she were in my shoes, she wouldnt walk away...

its not that i didn't want to face everything at that moment. i wasn't afraid of that moment, of that person, and of what might happen. i just didnt want to fix everything... or to talk only because we were alone. i didnt want it to be a no choice situation. its that simple. if that person really wants to talk, there'll be a lot of ways... diba nga: Kung gusto may paraan, kung ayaw, may dahilan.

i don't want to sound.... and i just cant find the right word.

p.s. to my classmate who aproached ma and asked if its you, again, its not you... and i want to say thank y0u... for being sensitive. for caring. and even saying sorry... for the december incident.... what's done is d0ne... life really is unfair...

well, that's all for now.... tsai tsien.

Sunday, December 23, 2007

nakakapagod...

kanina, nagsimbang gabi ulit kami at siniguro kong maaga kami dahil nakakatuwa yung pari sa misang iyon. si Father Popoy, siya yung nagbo0m tarat tarat. ayun, maaga nga kami.

nakakainis lang dahil may biglang dumating na babae *40++ y.o.* at pinilit isiksik yung pwet niya sa upuan namin. ayun, sardinas lang naman kami the whole time to the point na pagka-communion ko, di na ako nakaluhod sa luhuran dahil sobrang sikip.

nung sa responsorial psalm na, nakakatuwa, ang ganda nung boses nung lalaki *40++ y.o. na rin* pero sa gitna hanggang dulo, off key na siya.

homily... ang pinakaaabangang parte...

nakakatuwa dahil para siyang nagtatalumpati...

gumawa siya ng hand guestures... at pinahulaan sa amin at nagkwento,... nakakatuwa talaga... hehe.

una niyang kwento yung isang nangungumpisal. sinabi niya kasi na kapag nangumpisal, siguradong di yun lalabas.. *sandali, bakit niya kwinento? akala ko ba di lalabas?* at pinagmalaki pang kaya lalaki ang pari, makakapagtago ng sikreto... Evil...

nangungumpisal: Father, patawarin niyo ako dahil ako'y nagkasala... marami na akong napatay...
Fr: bakit mo naman pinatay ang mga kapwa mo?...
nangungumpisal: sinabi kasi nilang may diyos... sinong nagsabing may diyos? kayo Father, naniniwala ba kayong may diyos?
Kami: *tawa*
Father Popoy: Pero di yun yung point, di lang talaga lalabas ang mga iyon sa kumpisalan.


next..

delivery room.

Nurse: *lumabas.. @Dad1* mister, congratulations, kambal po ang anak ninyo..
Dad1: ang galing naman, nagtatrabaho din ak0 sa twin baseball.. *blabla...*
Nurse: *lumabas.. @Dad2* mister, congratulations, triplets po ang anak ninyo..
Dad2: nakakatuwa naman, nagtatrabaho ako sa 3M company...
Nurse: *lumabas.. @Dad3* mister, congratulations, quadruplets po ang anak ninyo..
Dad3: Ako naman ay nagtatrabaho sA four seasons...*blabla*...
Dad4: *di pa lumalabas ang nurse, pawis na pawis ang Dad4 at halatang natataranta hanggang halos himatayin. tinanong ng 3 dads kung anong problema...*
Nagsisisi na ako,... ako'y nagtatrabaho sa 7up...

*di ako natawa dito... wala lang...*

last...

sa simbahan, kinanta na ang papuri sa diyos, dahil matanda na ang pari, naupo muna siya. Mahaba ang kanta, kaya't nakatulog siya...
matapos ang kanta,.. kinakalabit siya ng sakristan at ginigising...
S: father, tapos na po ang papuri sa diyos.
dahil bagong gising, di niya alam ang gagawin... *medyo drowsy pa*
F: *in bisaya* ulitini niyo, kantahin niyo ulit...
at sinunod siya ng choir...

Father Popoy: see how powerful fathers are...

ayun...

ang laki pala ng moon kanina... triple the size of a normal moon...

nagiging weird na rin ang mga panaGinip ko...

dumating nanaman ang gf ng kapatid ko... magmomovie marath0n ata dit0 sa bahay... at inaya pa akong sumama.. anong silbi ko?... tagalinis?... haayyy.....

Friday, December 21, 2007

boom tarat tarat... Ice breaker

simbang gabi ulit. Nabasa ko bigla yung pamphlet na nasa may upuan... nakasulat,, "pick me up, i can help you..." ayun, kinuha ko, may prayers... ipaxerox ng 81 copies at mag-iwan ng 9 per simbang gabi.. wish and it'll come true... o0o0pss... too late....

Pero sandali, bakit ng ba ako nagsisimbang gabi? Dahil sa wish? Believe it or not, hindi. I don't even have any intentions of making a wish, for me, its a way of thanking Him for everything.. for all the challenges, blessings, lessons and basically, giving me a second chance to live. *Thanks Po! :D*... isa pa, for me, it's another first, atleast it'll be the first time i'll complete it and have the chance to do a sacrifice.

naalala ko nung 4th night, maraming natutulog kaya yung pari kinailangan gisingin ang mga tao, bigla niyang sinabi.... *ice breaker baga...>>> haha sky, naaalala ko bigla si Star... Psych....chaka si peng hahahahaha.. wala lang...*

Priest: boom tarat tarat, boom tarat tarat... tararat, tararat,...
Kami: boom, boom, boom... *mahina*
Priest: isa pa... boom tarat tarat, boom tarat tarat... tararat, tararat,...
Kami: boom, boom boom!...

kanina, circular lang yung pari... i hate circular sermons... haaay...
natulog uli ako paguwi.

pag-gising ko, naghahanda para sa darating na bisita, girlfriend ni kuya, magbe-bake daw sa bahay. Ayun, wala kami nung tamang pan kaya bumili pa ako. pagkauwi dito, gawa ng article, binigyan na rin ako ng ninang ko ng gift. wala lang, natutuwa kasi talaga ako pag binibigyan ako ng gifts... parang bata. hehe. pero ayun, pag binibigyan ako ng gift At letters, natutuwa ako.

Salamat pala sa mga nagbigay ng regalo sa akin at nakaalala. Salamat talaga... :D