boston...

hindi naman mahirap magpatawad eh *hindi rin laging madali*... may mga taong sadyang takot lang lumapit at humingi ng paumanhin...

dapat di talaga ako maguupdate... pero kung di lang dahil kay idol... haaay.... nakapangako kasi ako... at nakukunsensya naman ako. pero yung rason ko nga... ano namang iuupdate ko?.. wala namang nakakatuwang pangyayari....

perio, dumating sa school ng 7:15.. as always...
first day of perio... may kinaasaran akong batchmate.. bastos kasi siya at sa lahat ng ayaw ko ay bastos... nagcomment pa ko para malaman niyang naasar ako...
ako: "ganda nyan"
siya: oo, maganda sikat ng araw ehh...
ako: wow,... ganun lang yun?

maya-maya, naabutan niya ako sa guidance, tumatambay kasama sina sky...
lumapit siya sakin...
siya: ui, sorry ha...
ako: ha? *nakalimutan ko*
siya: sorry...
ako: ah... sige...

may isa pa.... ibang tao naman... may nagawa rin siya... at di manlang nagsorry....
next day...
rain: nagsorry na ba siya sayo?
ako: di pa.... ganun ba talaga siya?
rain: oo ehh....
ako: ah ganun... sige.. tingnan natin...

at di natapos ang araw ay nagsorry din sakin... di ko pinilit... ang galing lang talaga ng pagkakataon.... although he didn;t sound sincere... pwede na rin...

may inaaral akong piece ngayon... yung boston.... nakakarelate lang kasi ako... seriously... if someone just had an idea of what im going through.... id be more than happy... ang hirap kasi magkwento. kapag may taong mapagsasabihan, wala ako sa mood ang vice versa...

you don't know me, you don't even care...

you don't know me, you don't wear my chains...